ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΓΑΤΩΝ

 

scan0001

Από το βιβλίο της Elizabeth King Brownd :CATTITUDES from A to Z .
Μετάφραση Τζέλη Κατσίκα

Οι Γάτες είναι ευγενικά πλάσματα...!
Τα πιο χαριτωμένα και γοητευτικά πλάσματα κάτω από τον ήλιο είναι οι γάτες.

 

Με πλήρη συνείδηση της ακαταμάχητης φύσης τους, οι γάτες μπορούν να είναι εκλεκτικές στην επιλογή συντρόφων. Έχουν ένα έμφυτο ταλέντο να επιλέγουν ανθρώπους με... εξυπηρετική φύση, στους οποίους προσφέρουν τη...πολύτιμη συντροφιά τους. Όταν δεν βρίσκουν τέτοιο πρόσωπο, οι γάτες προτιμούν άλλες γάτες, πρότυπα «αιλουροειδούς τελειότητας».
Οι γάτες χρησιμοποιούν τεχνάσματα...!
Οι περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν την πρώτη τους γάτα, σχεδόν χωρίς να το θέλουν. Ένα...μοιραίο βλέμμα στα μάτια μιας γάτας είναι αρκετό για να αλλάξει η ζωή σας για πάντα. Θα μαγευτείτε απόλυτα, όταν με χάρη θα γλιστρήσουν μέσα από τη πόρτα σας ψάχνοντας χώρο για να ακονίσουν τα νύχια τους και να αφήσουν τις τρίχες τους. Χαμογελάστε ! Μπορεί μετά από λίγο το σπίτι σας ν’ αρχίσει να καταρρέει αλλά εσείς θα έχετε πάντα τη μικρή σας αγάπη εκεί.
Οι γάτες είναι μυστικοπαθείς...!
Οι γάτες ζουν...πολύ μυστηριώδεις ζωές. Συχνά εξαφανίζονται για ολόκληρες μέρες. Τα μικρά αυτά τετράποδα αλητάκια πολύ συχνά παθαίνουν μια μανία για ταξίδια και ατέλειωτες περιπλανήσεις αλλά ποτέ δεν αποκαλύπτουν τις κυρψώνες τους. Ίσως υπάρχουν μυστικοί παράδεισοι γατών όπου, όποιες γάτες έχουν «διπλές ζωές», καταφεύγουν για λίγο εκεί.
Οι γάτες είναι αξιοπρεπείς...!
Τα αιλουροειδή έχουν την συνήθεια να απομονώνονται σε μοναχικό διαλογισμό. Η αδιαφορία που διακρίνει τις γάτες φαίνεται από την υπέρτατη αταραξία τους. Αντίθετα με τους σκύλους, οι γάτες αρέσκονται στην οικειοθελή απομόνωση ! Για παράδειγμα, μια γάτα ποτέ δεν θα ούρλιαζε μπροστά από το φεγγάρι...!

Οι γάτες είναι αυτάρεσκα πλάσματα...!
Μην εκπλαγείτε πολύ αν ανακαλύψετε τη γάτα σας να διαβάζει αυτό το βιβλίο. Η «μικρή σας αγάπη» δεν προσπαθεί να μοιραστεί μαζί σας το φιλολογικό σας ενδιαφέρον ούτως ώστε να κάνει μαζίσας μια έξυπνη κουβέντα. Απλά κοιτάζει τις εικόνες αυτού του βιβλίου, για να αντιγράψει κάποια πόζα για την επόμενη εμφάνισήτης σε κάποιο εξώφυλλο.

Οι γάτες έχουν ιδιοτροπίες...!
Οι γάτες, από ένστικτο, προτιμούν τα νόστιμα και καλομαγειρεμένα φαγητά. Αντίθετα προς την κοινή γνώμη, δεν τους αρέσει καθόλου να τρώνε...τρωκτικά, ωμά φαγητά ή...ζωντανά καναρίνια. Δεν είναι όμως πάντα εύκολο να προσπαθείς να έχεις φρεσκοψημένο κοτόπουλο ή φιλετάκια ψαριού για τη γάτα σου. Έτσι, όταν της σερβίρετε το ξαναζεσταμένο χθεσινό φαηγτό και η γάτα, σας ρίχνει ένα δολοφονικό βλέμμα, θυμίστε της ότι σε κάποια μέρη του κόσμου... θα την έβλεπαν σαν...συστατικό κάποιου φαγητού!

Οι γάτες είναι χαριτωμένες...!
Μια καλοαναθρεμμένη γάτα γίνεται σεβαστή από όλη τη κοινότητα, όσο διαφορετικά κι άν είναι τα προγονικά τους γενεαλογικά δέντρα. Μια γάτα με καλούς τρόπους δίνει απλόχερα την ευγένεια της ψυχής της και τη καλοσύνη της ακόμα και σε γάτες...παράξενης ή αμφίβολης καταγωγής. Αξιοσημείωτη για τη σταθερότητά της είναι η συντροφικότητα μεταξύ των γατών !

Οι γάτες είναι καθαρές...!
Κάθε αξιοπρεπής γάτα δείχνει μεγάλη αποστροφή προς τη βρωμιά και γενικά κάθε είδους ακαθαρσία. Υπερβολικά...υγρά ή πολλές τρίχες δημιουργούν πρόβλημα. Καθαριότητα για τις γάτες σημαίνει καθημερινές ιεροτελεστίες περιποίησης του  ευατού τους. Οι φουντωτές ουρές και οι περιποιημένες πατούσες είναι τα σημάδια μιας καθαρής γάτας. Το μούλιασμα μέσα στο νερό για μπάνιο, για τις γάτες, δίνει κάποιες υποσχέσεις για το μέλλον αλλά ακόμα είναι σε πειραματικό στάδιο...
 Οι γάτες είναι μέθυσοι...
Κάποιες φορές μπορεί η γάτα σας να δείχνει ανήσυχη, συγχυσμένη... Πριν έρθουν τα δεύτερα γενέθλια της γάτας σας, θα ήταν σοφό να κάνετε μαζί της... μια μικρή κουβέντα σχετικά με την ...κατάχρηση. Αυτές τις μέρες το παραδοσιακό ρόφημα των γατών πιθανόν...να έχει πρόσθετες ουσίες μέσα...! Αν, μετά από παρατήρηση, διαπιστώσετε ότι η γάτα σας είναι ασυνήθιστα άτακτη και...τρελή τότε μπορείτε να ξέρετε σίγουρα ότι έχετε μια γάτα μέθυσο...

Οι γάτες είναι ζηλιάρες...
Αν το νοικοκυριό σας έχει περισσότερες από μια γάτες, σίγουρα πρέπει να μοιράσετε τη στοργή και το ενδιαφέρον σας εξ ίσου και στις δύο. Μπορεί να νομίζετε ότι όλα πάνε μια χαρά αλλά αυτές κρατάνε λογαριασμό. Δυο χάδια για τον Τζούλυ, δυο χάδια για τον Τζιμ. Όταν ο Τζούλυ παίρνει ένα καινούργιο παιχνίδι και ο Τζιμ δεν παίρνει, τότε δεν υπάρχει ισότητα... Οι δυνατές στριγκλιές που συνοδεύουν τους καβγάδες των γατών είναι το πιο εκνευριστικό πράγμα. Όταν το τρίχωμα στέκεται όρθιο, κάντε πίσω. Όταν μια γάτα αρχίζει να μοιάζει με... κυμά είναι η στιγμή για ένα κουβά νερό.

Οι γάτες είναι κλεπτομανείς...
Το να ψάχνετε για χαμένα προσωπικά αντικείμενα είναι σίγουρα πολύ εκνευριστικό. Αναρωτηθήκατε ποτέ αν στο σπίτι σας κατοικούν τα πιο άτακτα...διαβολάκια ; και συγκεκριμένα οι γάτες σας! Ενώ εσείς είστε απασχολημένοι στο γραφείο σας, εκείνες είναι απασχολημένες...με την ανακατάταξη των συρταριών σας.
Μην πέσετε κάτω από την έκπληξη αν κάποια μέρα, γυρίσετε σπίτι, νωρίτερα από το κανονικό και βρείτε το γάτο σας να φοράει τα εσώρουχά σας.

Οι γάτες είναι τυχερές...
Μην τρελαθείτε και τελείως από τις υποχρεώσεις σας απέναντι στο «μικρό καημένο γατάκι» σας. Οι γάτες, όχι μόνο έχουν εννιά ζωές να ζήσουν... αλλά χιλιάδες «μικροκαμωμένες ηλικιωμένες κυρίες» αφήνουν τις περιουσίες τους σε...γάτες οι οποίες ζουν καλύτερα απ’ ό,τι εσείς...τελικά! Αν τυχόν θέλετε να στολίσετε τη «φωλίτσα» σας, δεν έχετε παρά να βρείτε μια «λεπτοκαμωμένη ηλικιωμένη κυρία» και μετά να της συστήσετε την ...ακαταμάχητη γάτα σας!

Οι γάτες είναι ζημιάρες...
Ή ακόμα καλύτερα... παραπλανητικές. Είναι «αυθεντίες» στις ραδιουργίες και την στρατηγική. Τα κόλπα και τα παιχνίδια αρχίζουν από πολύ μικρή ηλικιά. Δυο...παραδοσιακά παιχνίδια είναι πρώτα το κρυφτούλι (πολύ χρήσιμο όταν έρχεται η στιγμή να πάνε στο γιατρό) και το κυνήγι των πουλιών (έτσι για πλάκα ή για μεζέ ανάμεσα σε δυο γεύματα).

Οι γάτες είναι τεμπέλες...
Αν εξαιρέσουμε την ικανότητά τους να παράγουν μπόλικα...γατάκια πέρα απ’ αυτό δεν κάνουν και πολλά πράγματα.
Σαν να είναι η πεμπτουσία μιας σαύρας που σέρνεται όλη την ώρα από πολυθρόνα σε καναπέ και αντίστροφα, η γάτα μοιάζει να...πάσχει από χρόνια αδράνεια και κοιμάται περίπου είκοσι ώρες την ημέρα. Τις υπόλοιπες τέσσερις ώρες τις περνάει τρώγοντας, κοιτάζοντας το ...άπειρο, κάνοντας μια τυπική επίσκεψη στη γυάλα με τα χρυσόψαρα και προγραμματίζοντας σε ποια πολυθρόνα θα πάρει τον επόμενο υπνάκο.
Αν εξαιρέσουμε την ικανότητά τους να παράγουν μπόλικα...γατάκια πέρα απ’ αυτό δεν κάνουν και πολλά πράγματα.
Σαν να είναι η πεμπτουσία μιας σαύρας που σέρνεται όλη την ώρα από πολυθρόνα σε καναπέ και αντίστροφα, η γάτα μοιάζει να...πάσχει από χρόνια αδράνεια και κοιμάται περίπου είκοσι ώρες την ημέρα. Τις υπόλοιπες τέσσερις ώρες τις περνάει τρώγοντας, κοιτάζοντας το ...άπειρο, κάνοντας μια τυπική επίσκεψη στη γυάλα με τα χρυσόψαρα και προγραμματίζοντας σε ποια πολυθρόνα θα πάρει τον επόμενο υπνάκο.
Οι γάτες είναι παρατηρητικές...
Στον... γατόκοσμο, η κατασκοπεία είναι μια τέχνη με μεγάλη αξία. Αρχίζουν μετο να παρατηρούν τα πουλιά... κι έτσι βελτιώνουν τις ικανότητές τους γενικά στη παρατήρηση κι αργότερα κατασκοπεύουν όλες μας τις κινήσεις. Δεν τους χρειάζονται υψηλής τεχνολογίας εργαλεία για να κάνουν αυτή τη  δουλειά κι έτσι ο κόσμος είναι γεμάτος από γατούληδες που κρυφοκοιτάζουν...

Οι γάτες είναι θρασείς...
Πολλοί από μας και αφού αποκτήσουν την πρώτη τους γάτα, μετά νοιώθουν πολύ σαστισμένοι και αμήχανοι διαπιστώνοντας με πόση μεγάλη ταχύτητα και ευκινησία η γάτα τους, καταλαμβάνει ολόκληρο το σπίτι. Μην ξεχνάτε ότι οι σπιτικές αυτές γάτες μας, είναι απόγονοι των «Μεγάλων Γατών» που κυβερνούσαν τις ζούγκλες. Υποθέστε για μια στιγμή ότι το μισό του πληθυσμού της γης έχει γάτα και μετά πολλαπλασιάστε με το έξι. Μετά, ο «Πρόεδρος Μιάου» εισβάλλει και δίνει στη λέξη «καταστροφή» καινούργιο τελείως νόημα.
Οι γάτες είναι ιδιότροπες...
Οι άνθρωποι, πολύ σκληρά, αναφέρονται στις γάτες σαν να είναι καταστροφικά ζώα και ιδίως όταν τα φυτά, του...καινούργιου σπιτιού εμφανίζονται ποδοπατημένα ή μασημένα. Αλλά...αυτό απέχει πολύ από την αλήθεια. Αν αφήσετε μόνη της, μια έξυπνη γάτα μπορεί να αναπτύξει ασυνήθιστα ταλέντα στο πεδίο της καλλιτεχνικής έκφρασης. Οι τριανταφυλλιές σας και οι θάμνοι σας είναι το καλύτερο υλικό για κλάδεμα για την αρχάρια γάτα-κηπουρό.

Οι γάτες είναι εξευγενισμένα πλάσματα...

Συγκρινόμενες με τους ανθρώπους, οι γάτες έχουν πιο εκλεπτυσμένη ακοή και αισθητική αντίληψη. Φαντασθείτε πόσο συναρπαστικό θα ήταν, αν οι διευθυντές των ταμείων έδειχναν πραγματική κατανόηση και επέτρεπαν στα αιλουροειδή να παρακολουθήσουν τιμής ένεκεν, τη μεγάλη τους μουσική παράσταση cats (οι γάτες).

Οι γάτες είναι τηλεπαθητικές...
Από όλο το ζωϊκό βασίλειο μόνο οι γάτες αναγνωρίζονται διεθνώς για την διαισθαντική τους φύση. Ενστικτωδώς είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμες να αντιμετωπίσουν τον κάθε επικείμενο κίνδυνο. Τα αιλουροειδή, σαν είδος, έχουν επιβιώσει ολόκληρες χιλιετίες χάρις στο πολύ ανεπτυγμένο τους ένστικτο αυτοσυντήρησης. Η θεωρία που λέει για τις εννιά ζωές που ζουν οι γάτες, είναι προφανώς μια λανθασμένη εκτίμηση ίσως από κάποιον ανόητο, που παρατηρούσε τις γάτες του αλλά πέθανε πριν από αυτές.

Οι γάτες είναι άχρηστες...
Αν και πολύ λυπηρό αυτή είναι η αλήθεια.
Δέστε προσεκτικά τον παρακάτω πίνακα:
Ενασχόληση ζώων            Σκύλοι   Γάτες
Φύλακες ανθρώπων           Ναι   Οχι
Οδηγοί τυφλών                  Ναι   Οχι
Διάσωση στα βουνά           Ναι   Οχι
Διάσωση στη φωτιά            Ναι   Οχι
Βοηθοί αστυνομίας             Ναι   Οχι
Συμβίωση με άλλα ζώα       Ναι   Οχι
(Οι γάτες προτιμούν μια ήσυχη ζωή και την ενασχόληση με άχρηστες διασκεδάσεις πράγμα το οποίο απαιτεί το ελάχιστο της σωματικής τους προσπάθειας).

Οι γάτες είναι ματαιόδοξες
Η ματαιοδοξία στις γάτες είναι μέρος της γοητείας τους. Είναι από τη φύση τους γοητευτικές όταν έχουν να παίξουν τον ρόλο της «γοητευτικής γατούλας». Είναι αναμφισβήτητο το γεγονός ότι οι γάτες είναι εξαίρετα πανέμορφα πλάσματα και πολύ απλά το γεγονός αυτό το γνωρίζουν και οι ίδιες οι γάτες.

Οι γάτες είναι φιλάρεσκες...
Η γάτα, που ακολουθεί τη μόδα φροντίζει πάντα την εμφάνισή της και φοράει πάντα το κατάλληλο για την κάθε περίπτωση στολίδι. Βέβαια, αν μπορούσε να έχει το δικό σας μακρύ γούνινο παλτό θα είχε ορισμένα πλεονεκτήματα. Συνδυάζοντας και τα τέλεια αξεσουάρ, και συγκεκριμένα περιλαίμια, θα ήταν η τέλεια εμφάνιση. Βέβαια μια περιποιημένη γάτα ποτέ δεν βγαίνει από το σπίτι.
Οι γάτες πάσχουν από ξενοφοβία...
Οι γάτες είναι πλάσματα που εξάπτονται εύκολα και φοβούνται τα άλλα ζώα και ιδίως τους μεγάλους σκύλους. Οι άνθρωποι που επιμένουν να βάλουν μέσα σ’ ένα νοικοκυριό που κυριαρχείται από γάτα, ένα σκύλο θα πρέπει να σκεφθούν πολύ και να διαλέξουν τον σκύλο με την κατάλληλη διάθεση και συμπεριφορά. Φυσικά οι γάτες προτιμούν τους ήπιους έως και παθητικούς χαρακτήρες σκύλων.
Οι γάτες ζουν πάντα στη νιότη...
Οι γάτες πάντα γνώριζαν τα μυστικά της νιότης και της ζωτικότητας. Κανόνας πρώτος: καθόλου δουλειά, συνέχεια παιχνίδι. Κανόνας δεύτερος: καμιά έννοια, απόλυτη ηρεμία. Οι άλλοι θα ασχοληθούν με τα διάφορα θέματα.
Γιατί λοιπόν να ψάξετε τη πηγή της νιότης οταν έχετε αυτό το...λουτρό της νιότης στην αυλή σας ;

Οι γάτες είναι αστείες...
Έστω κι από μια συνηθισμένη σπιτική γάτα πρέπει να περιμένετε τα πιο απροσδόκητα πράγματα...


Επίλογος
Με τα χρόνια οι γάτες μου, και σε αντάλλαγμα της συνεχούς αφοσίωσής μου, αποφάσισαν να μου φανερώσουν τη μυστική τους γλώσσα. Και οφείλω να πω ότι είναι εξαίρετοι συζητητές. Πολλά από τα σχέδια αυτού του βιβλίου ήταν πράγματι, ιδέα των γατών μου...

Να σας πω τώρα, πως έγινε αυτό το βιβλίο....

Πριν μερικά χρόνια, συνειδητοποιήσαμε ότι ανήκουμε στους «εκλεκτούς»...! Ολόκληρη η οικογένειά μας είχε παρασυρθεί αδιαμαρτύρητα σε εθελοντική σκλαβιά. Οι γάτες μας, είχαν έρθει να μας διεκδικήσουν. Ίσως και να ήταν γραμμένο. Ούτε στα όνειρά μας δεν υπήρχε η ιδέα ότι μια μέρα θα μπαίναμε στη τάξη των αφοσιωμένων «εραστών γατών». Και αμέσως, θα σα πω γιατί αυτό το γεγονός ήταν αδιανόητο για μας. Πρέπει να ομολογήσω την αλήθεια: δηλαδή, ότι μέχρι τότε ήμασταν αμετανόητοι «εραστές των σκύλων».
Αν δεν πετάξατε ακόμα αυτό το βιβλίο που κρατάτε, τότε μην το κάνετε γιατί στις επόμενες σελίδες θα προσπαθήσω να δικαιολογήσω τη κατάσταση.
Όλα άρχισαν με το μοναδικό μας ζωάκι, ένα σκύλο που τον φωνάζαμε Gus. Ήταν πολύ παιχνιδιάρης και ναζιάρης και, ο καλός του χαρακτήρας αμέσως άγγιξε τις καρδιές μας αλλά δυστυχώς είχε κάπως ενοχλητικές συνήθειες.
Επί καθημερινής βάσης είχαμε εκπλήξεις, όπως ποδοπατημένα λουλούδια, ολόκληρα παρτέρια κατεστραμμένα, παπούτσια του τένις εξαφανισμένα... Αλλά μια μέρα τα κόλπα του έγιναν σκανδαλώδη ! Ένα πρωί, και καθώς εγώ καθάριζα με την ηλεκτρική σκούπα, εκείνος παίζοντας, δάγκωσε το ηλεκτροφόρο καλώδιο...! Φυσικά, υπέστη τις γνωστές συνέπειες. Ευτυχώς έγινε γρήγορα καλά, αν και μας φαινόταν λίγο τρελούτσικος μετά απ’ αυτό το ατύχημα.
Ακριβώς τότε καταλάβαμε ότι οι κατεργαριές του και οι ανοησίες του δεν επρόκειτο να τελειώσουν ποτέ. Και τότε σκεφθήκαμε ότι ίσως, χρειαζόταν μια παρέα, δηλαδή ένα άλλο ζωάκι ή έστω και δύο ώστε να έχει να ασχολείται με κάτι. Κι έτσι μέσα στα επόμενα χρόνια, το σπιτικό μας μεγάλωσε σε...μέλη. Αποκτήσαμε τέσσερα άλογα, δύο αγελάδες και δύο ακόμα σκύλους. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι είχαμε παραπάνω μέλη απ’ όσα μπορούσαμε να κουμαντάρουμε και ορκιστήκαμε να αντισταθούμε σθεναρά στην επιθυμία, ή έστω στην ιδέα, του να πάρουμε κι άλλο ζώο.
Παρ’ όλα αυτά, μια μοιραία ημέρα οι δυο μικρότεροι γιοί μου γύρισαν από το σπίτι κάποιων φίλων, που έμεναν εκεί κοντά. Με απερίγραπτη χαρά κρατούσαν σφιχτά στα χέρια τους, ένα μικρό κουτί, δώρο από τους φίλους μας. Ο άντρας μου ο Ρίτσαρντ και γω τους κοιτούσαμε καθώς εκείνοι άνοιγαν με ενθουσιασμό το κουτί, και σκεφτόμασταν πως ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους των φίλων μας να μας στείλουν κάποιο γλυκό που είχαν φτιάξει μόνοι ή κάποιο κέϊκ.
Όταν επιτέλους άνοιξαν το κουτί, με φόβο θα έλεγα, αντικρίσαμε ένα κοντόχοντρο...σχεδόν στρογγυλό ποντίκι...! Όπως ήταν φυσικό, τα παιδιά μας παρακάλεσαν να τους επιτρέψουμε να το κρατήσουν... Αλλά βέβαι ο Ρίτσαρντ ούτε που να το ακούσει.
«Ασφαλώς όχι», μούγκρισε... και πέρασε το υπόλοιπο απόγευμα γκρινιάζοντας για το ποντίκι, μιλώντας εκδικητικά για τους «φίλους» μας και σκεπτόμενος ένα κατάλληλο δώρο, που θε έπρεπε να τους αντιγυρίσουμε σε αντάλαγμα για το τρωκτικό, που τόσο...ευγενικά μας είχαν χαρίσει !

Από την άλλη, τα παιδιά με δάκρυα στα μάτια εξακολουθούσαν να παρακαλούν τον πατέρα τους να τους επιτρέψει να κρατήσουν το ποντίκι. Εκείνος, υπομονετικά τους εξηγούσε, πως τα ποντίκια ήταν πλάσματα αχρεία, βάρβαρα και τελείως ανθυγιεινά. Για τα παιδιά όμως, αυτό το συγκεκριμένο μικρό πλασματάκι είχε λαμπερά μάτια και ήταν γλυκό και αξιαγάπητο. Και εξ άλλου, πως μπορούσε ο πατέρας τους να είναι τόσο άκαρδος και να πετάξει ένα άστεγο ποντικάκι ;
Μέχρι το βράδυ, τα παιδιά τοιν είχαν γεμίσει υποσχέσεις, ότι δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα...! Κι έτσι, ο πόντικας, που εν τω μεταξύ τα παιδιά τον είχαν βαφτίσει «Hyper» δηλ. κάτι τεράστιο, «γίγαντα» σαν να λέμε, έμεινε στο σπίτι.
Μετά από μερικές μέρες και,. Κάποια νύχτα, που ο «γίγαντας» καθώς φαίνεται είχε αϋπνία, ροκάνισε μια τρύπα στο κουτί και κατάφερε να το σκάσει !
Μετά παό λίγες εβδομάδες, καταλάβαμε πολύ καλά... που οφείλονταν «οι καμπύλες» του...πόντικα ! Πολύ απλά ήταν ποντικίνα ! Και εμείς βρεθήκαμε περικυκλωμένοι από ποντικάκια.
Όταν ο Ρίτσαρντ ανακάλυψε ότι τα μικρά είχαν τη φωλιά τους μέσα στη μπότα του, του σκι, μπορώ να πω ότι έπαθε μια αρκετά ισχυρή κρίση...! Στη συνέχεια, με μεγάλο πείσμα και θυμό ανέλαβε το φριχτό έργο να βάλει ποντικοπαγίδες σε όλα τα σημεία που τα παιδιά δεν θα μπορούσαν να τις ανακαλύψουν και να τις βγάλουν, θέλοντας να προστατέψουν τον «γίγαντα». Γιατί βέβαια, δεν υπήρχε τρόπος να ξέρουμε ποιό ποντίκι ήταν ο «γίγαντας».
Παρ’ όλα αυτά λίγες βδομάδες αργότερα, οι ποντικοπαγίδες αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές.
Κάθε βράδυ ο Ρίτσαρντ, πιστός στο καθήκον του γέμιζε τα «αλάθητα αυτά επινοήματα» δηλ. τις παγίδες, με τυρί αλλά το πρωί διαπίστωνε ότι τα σιχαμερά αυτά ζωύφια είχαν πολύ έξυπνα πηδήξει μέσα στις φάκες, είχαν πάρει το τυρί και είχαν εξαφανιστεί...! Ήταν φανερό πως τα βλαστάρια της ποντικίνας μας ήταν πολύ πιο έξυπνα, απ΄ό,τι είχαμε φαντασθεί. Το πρόβλημα αυτό με τα ποντίκια, μας έφερε αντιμετώπους με το αναπόφευκτο. Χρειαζόμαστε επειγόντως μια γάτα !
Ακούσαμε για κάποια γάτα που είχε πιαστεί σε μια κουνελοπαγίδα. Χρειαζόταν ένα σπίτι κι έτσι την πήραμε. Όμως, αυτή η γάτα έγινε ξαφνικά πολύ δύστροπη και απελπιστικά αντικοινωνική κι έτσι κανείς μας δεν στεναχωρήθηκε πολύ, όταν δυο βδομάδες αργότερα τόσκασε. Τότε μας κυρίευσε η τρελή ελπίδα ότι ίσως τα ποντικάκια ακολουθούσαν το φευγιό της. Αλλά δυστυχώς δεν είχαμε τέτοια τύχη. Σ’ αυτήν ακριβώς τη κατάσταση, μας βρήκε η συμβουλή της μητέρας μου, η οποία με την ατέλειωτη σοφία της μας είπε: «Μα εσείς χρειαζόσαστε μια έγκυο γάτα. Γεννώντας στο σπίτι, αναγκαστικά θα μείνει». Καταπληκτική ιδέα σκεφθήκαμε...!
Εκείνη την εποχή όμως η τοπική Υπηρεσία Προστασίας των Ζώων αντιμετώπιζε μια...μεγάλη έλλειψη ζώων κι έτσι άρχισα να αναρωτιέμαι πως στο καλό θα έβρισκα μια έγκυο γάτα...! Ρωτήσαμε δεξιά κι αριστερά αλλά κανένας δεν μπορούσε να θυμηθεί να χει δει κάπου, κάποια αδέσποτη γάτα και μάλιστα καταφανώς έγκυο...! Έτσι λοιπόν βάλαμε μια ανακοίνωση σ’ ένα κοντινό μαγαζάκι και λάβαμε μια και μοναδική απάντηση. Ο ιδιοκτήτης της γάτας ζητούσε απελπισμένα ένα σπίτι για τη γάτα του, που τη φώναζε «Πριγκίπισσα». Σύμφωνα με τις περιγραφές του, ήταν η ιδανική γάτα για σπίτι. Ήταν χαριτωμένη με μακρύ τρίχωμα και ...δημιουργικές δυνατότητες. Κατεβήκαμε λοιπόν στη πόλη μαζί με τα αγόρια για να τη δούμε.
Μετά από λίγα λεπτά, ο σύζυγός μου διαπίστωσε πως η «Πριγκίπισσα» δεν ήταν ακριβώς πριγκίπισσα αλλά «Πρίγκιπας». Επίσης μαντέψαμε πως η ηλικία του είχε υπολογιστεί τουλάχιστον 10 χρόνια λιγότερα. Έτσι αρνηθήκαμε όσο πιο ευγενικά μπορούσαμε και ευχηθήκαμε στον ιδιοκτήτη καλή τύχη στην εξεύρεση νέου σπιτιού για τον «Πρίγκιπα».
Αυτό που θα σας πω τώρα μπορεί να γίνει τόσο πιστευτό όσο και το αν σας έλεγα ότι το φεγγάρι είναι φτιαγμένο από πράσινο τυρί ! Είναι εν τούτοις, η απόλυτη αλήθεια. Ένα δεκαπενθήμερο είχε περάσει και μεις ακόμα θρηνούσαμε το γεγονός ότι δεν μπορούσαμε να αποκτήσουμε μια γατούλα.
Ένα βράδυ, ο σύζυγός μου γυρίζοντας από τη δουλειά του στο σπίτι, μπροστά από την εξώπορτα, βλέπει όχι μια αλλά δύο αδέσποτες και φανερά έγκυες γάτες...! Η μια ήταν μαύρη και η άλλη άσπρη ! Ήταν φανερό πως είχε διαδοθεί η φήμη στα λημέρια τους, ότι υπήρχε ένα καλό σπίτι κάπου εκεί κοντά, που γύρευε γάτα...!
Ο Ρίτσαρντ μπήκε μέσα, ανακοινώνοντας την άφιξη των «συμμαχικών δυνάμεων» με τις «καμουφλαρισμένες ομάδες» των «ποντικοκυνηγών» ! Τις ονόμασε «Μεγαλειοτάτη» και «Χουχουλιάρα». Τα παιδιά όμως, πολύ τρυφερά, τις φώναζαν mumsy και tumsy κι έτσι παρέμειναν. Τους φτιάξαμε δυο μικρά βολικά κρεβάτια μέσα σε δυο χαρτονένια κουτιά και σε λίγες βδομάδες είχαμε δώδεκα...νεογέννητα γατάκια. Ούτε δύο απ’ αυτά δεν έμοιαζαν μεταξύ τους, ήταν ένα χαρούμενο πολύχρωμο ανακάτεμα. Ήταν όλα τους μοναδικά... και τα παιδιά, όπως ήταν φυσικό βρίσκονταν στον έβδομο ουρανό από τη χαρά τους !
Μέσα σε λίγες εβδομάδες τα μικρά είχαν βγει από τα κουτιά και εξερευνούσαν όλο το σπίτι. Παντού υπήρχαν γατάκια ! Σε κάθε συρτάρι και σε κάθε ντουλάπι που ξαχνούσαμε ανοιχτά, κάτω από τα πόδια μας ή σκαρφαλωμένα στις κουρτίνες. Ένα πρωί, βρήκαμε ένα απ’ αυτά, πολύ βολικά κουλουριασμένο πάνω στο ζεστό ακόμα κέικ μπανάνας, που μόλις είχα ετοιμάσει. Είχε κάτσει εκεί να κοιμηθεί καθώς το βρήκε σαν το πιο ζεστό μέρος του σπιτιού. Καθώς οι γάτες μεγάλωναν και γίνονταν πιο δραστήριες, συνειδητοποιήσαμε ότι ζούσαμε σ’ ένα Jurassic Park Αιλουροειδών...!
Συχνά ακούμε για κάποιους εκκεντρικούς ανθρώπους που ζουν μαζί με ...χιλιάδες γάτες. Στο τέλος αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε μήπως κι εμείς είχαμε αρχίσει να τους μοιάζουμε. Ένα βράδυ, ο Ρίτσαρντ μας ανακοίνωσε ότι είχε προχωρήσει...σε κάποιους μαθηματικούς υπολογισμούς σε σχέση με τον πληθυσμό των γατών μας. «Ξέρετε κάτι; Έτσι όπως πάμε μέσα σ’ ένα χρόνο θα έχουμε εξήντα γατάκια και...σε δύο χρόνια...»
Έπρεπε αμέσως να κάνουμε κάτι. Και μόνο τότε ίσως, πήραμε μια λογική απόφαση. Μαζέψαμε τα γατάκια και τα πήγαμε στον κτηνίατρο της πόλης μας για να τα καταστήσει... «μη παραγωγικά». Φανταστείτε την ευτυχία του γιατρού όταν φθάσαμε εκεί και είδε πως έπρεπε να κάνει δώδεκα εγχειρήσεις αλλά σκεφθείτε και τη δυστυχία μας όταν λάβαμε το λογαριασμό...! Επιπλέον, με τις οικονομίες μας έπρεπε  τουλάχιστον να αντικαταστήσουμε τα κατεστραμμένα από τα νύχια τους έπιπλα και τις κουρελιασμένες κουρτίνες μας. Δείλιασα να προχωρήσω στη πράξη σκεπτόμενη ότι με αυτά τα λεφτά θα μπορούσα ν’ αγοράσω μια ολόκληρη καινούργια γκαρνταρόμπα, χωρίς βέβαια τις τρίχες των γάτων...! Ο Ρίτσαρντ κι εγώ ρίξαμε μερικές ιδέες για το πως θα μπορούσαμε να ανταποκριθούμε στην πληρωμή των διαφόρων εξόδων μας.
Μια ιδέα ήταν να αναθρέψουμε ωραία καθαρόαιμα γατάκια και να τα πουλήσουμε. Μια άλλη ιδέα ήταν να τα νοικιάζουμε με το απόγευμα σε μεγάλες κυρίες που ήθελαν παρέα. Ή τέλος να τα πάμε στην Τσάινατάουν...!
Καθώς η δουλειά μου ήταν να εικονογραφώ διάφορα έντυπα, άρχισα να σχεδιάζω γάτες... κάνοντας διάφορες ανόητες ζωγραφιές. Στο κάτω-κάτω δεν μου έλειπαν τα ...ζωντανά μοντέλα ! Έτσι μάζεψα διάφορες ζωγραφιές πάνω στις οποίες έγραψα και τα σχετικά κειμενάκια.
Εδώ λοιπόν, σας παρουσίασα το σύνολο της δουλειάς  μου, πάνω σε όλη τη γενιά, ζωγραφιές τριών χρόνων...

2-10-2011