Σε... ύφεση το εμπόριο αδρεναλίνης

 

Super Leaque6512Του Γιώργου Μαυριδη:Συζητώντας πρίν λίγες μέρες με ένα φίλο μου για τις εξελίξεις στο πρωτάθλημα της Super Leaque, με έκπληξη μου διαπίστωσα ότι ήταν εντελώς αδιάβαστος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, απέχοντας επιδεικτικά απο οποιαδήποτε αθλητική ενημέρωση.

Δεν αντέχω άλλο μου είπε, τη συνεχή ένταση, τα νεύρα και την υστερία απο τα δελτία ειδήσεων,  όταν περιγράφουν τις οικονομικές εξελίξεις.
Έτσι είπα να αποφύγω τουλάχιστον  την αθλητική ενημέρωση γιατί αυτή η πανταχού παρούσα σκηνοθετημένη αδρεναλίνη με έχει εξουθενώσει.
Θυμήθηκα λοιπόν την άνοιξη του 2004 όταν η Μαδρίτη συγκλονίστηκε απο τις βομβιστικές επιθέσεις της Αλ-Κάϊντα στούς σιδηροδρομικούς σταθμούς της πόλης, ότι παρακολουθώντας το δελτίο του Mega ένοιωσα για πρώτη φορά μετά απο αρκετά χρόνια, τι σημαίνει ψύχραιμη αποτίμηση ενός παρόμοιου γεγονότος.  Η αιτία δεν ήταν άλλη απο τη συγκυριακή αδυναμία του καναλιού να καλύψει τη βομβιστική επίθεση με κάποιο ανταποκριτή και την επιστράτευση του αθλητικού συντάκτη Χρήστου Σωτηρακόπουλου ο οποίος εκείνες τις μέρες βρισκόταν στην ισπανική πρωτεύουσα για το ρεπορτάζ της Ρεάλ Μαδρίτης.
Το αποτέλεσμα αυτής της τυχαίας ανταπόκρισης, ήταν εντυπωσιακό.
Η πολύ καλή ενημέρωση και μεταφορά του κλίματος που επικρατούσε στην ισπανική κοινωνία, συνδυάστηκε με τις  μηδενικές πιθανότητες να βλέπει στον ύπνο του ακόμα κι ο πλέον φοβικός τηλεθεατής, τα γνωστά βίντεο αρχείου με εκπαιδευόμενους τρομοκράτες σε τεχνητές λίμνες, να πυροβολούν κάνοντας κωλοτούμπες.
Αν επιχειρούσαμε να αποσυνδέσουμε το παραπάνω  εγχείρημα απο τις ατομικές ικανότητες του δημοσιογράφου που μετέδωσε ένα ρεπορτάζ εκτός της συνηθισμένης αρμοδιότητας του, θα είμασταν μάλλον άδικοι για τον ίδιο.
Άδικοι γιατί έτσι κι αλλιώς έχει επιλέξει σαν αρθρογράφος και τηλεοπτικός παρουσιαστής, ένα "χαμηλό" και ψύχραιμο προφίλ.
Η προσωπικότητα κάθε δημοσιογράφου αποτελεί τον πρωταρχικό παράγοντα για μιά ειδησεογραφία που δεν ορίζει την ύπαρξη και την αποτελεσματικότητα της, με κραυγές, λεκτικές κορώνες και  φτηνούς εντυπωσιασμούς.
Τον πρωταρχικό, αλλά όχι τον μοναδικό, ούτε απαραίτητα τον πλέον σημαντικό παράγοντα.
Το ευρύτερο περιβάλλον των ΜΜΕ συμπεριλαμβανομένου και του κοινού που τα παρακολουθεί, είναι καθοριστικό για το είδος της αισθητικής που εκπέμπεται στην εικόνα ή το κείμενο.
Η αποφόρτιση απο κλισέ και στερεότυπα έντασης τα οποία  έχουν ταυτιστεί με  διάφορα είδη δημοσιογραφικής κάλυψης, αποτελεί συλλογικό στοίχημα και ευθύνη. Πιθανότατα στην πράξη όπου και κρίνονται όλα, κάποιοι να διαφωνήσουν με αποκλειστικά εμπορικά κριτήρια.
Ακόμα κι έτσι όμως,  ας μην παραβλέπουν την ύπαρξη μιάς σιωπηλής κι ολοένα διευρυνόμενης πλειοψηφίας, που αποστρέφεται τον κατασκευασμένο φανατισμό, τόσο στις κοινωνικές, όσο και στις αθλητικές του προεκτάσεις.

19-10-2011